Mér finnst stundum...

...eins og ég eigi að vera að gera eitthvað. Eitthvað göfugt. Eitthvað sem er ekki svona veraldlegt og leiðinlegt.
Eins og að selja allt dótið mitt og finna gúrú á Indlandi og hugleiða þangað til ég kemst til himnaríkis án þess að deyja.
Eða selja allt dótið mitt og ferðast um allan heiminn til þess að eins að skoða fólk og tala við fólk. Taka mögulega af því myndir.

Verður þetta alltaf svona? Vakna, fara til vinnu í átta klukkutíma, elda, horfa á sjónvarp eða hanga í tölvunni og fara svo að sofa? Ef ég fer í nám. Þá væntanlega myndi ég klára það og þetta tæki svo við. Færi ég á námskeið... alveg það sama.

Hljómar kannski þunglyndislega en ég er það alls ekki. Er bara að velta því fyrir mér hvort það sé ekki eitthvað meira þarna. Eitthvað sem hægt er að gera til þess að bæta mitt eigið líf og mögulega einhverra annara í leiðinni?
Eða á maður að reyna að græða sem mest til þess að eiga sem mest? Svo ég geti montað mig við hina sem minna eiga? Leggja áherslu á að vera í hrikalega góðu formi, og alltaf óaðfinnanlega snyrt svo engin taki eftir því hvað ég er rotin að innan?

Er kannski einhver millivegur þarna? Sjálfboðastarf? Stuðningsforeldri?
Mér finnst allavega að ég verði að gera eitthvað. Eitthvað sem gefur af sér annað en bara peninga.
Ég á alveg milljón áhugamál. Það vantar ekki. Ég les, mála og teikna, skrifa, tek ljósmyndir... alveg fullt að gera svosem...

Well... þetta kemur bara í ljós líklega...

Kannski ég byrji aftur

...að blogga hér. Það er ekki lengur vært á mbl.is blogginu. Þar er bara óþjóðalýður og fýlupúkar. Sem ég er klárlega hvorugt.

Er hinsvegar ansi rónaleg og úfin, það verður ekki tekið af mér. Búin að hanga í rúminu í tvo daga í ælupestar-móki. Hef hinsvegar hugsað mér að mæta til vinnu á morgun, hugsa að einn dagur í viðbót heima ræni mig því litla sem ég á eftir af geðheilsunni.

En tell me... hvor er meira hot? :

Þessi díva hér:



















Eða þessi hér? :